De Derde Dinsdag, het milieucafé van Den Haag  

Naar verslagen van eerdere milieucafé's

Het volgende milieucafé is op 17 juni a.s. van 17.00-18.30 uur, voor café-restaurant De Ooievaer, Spui 70 (ingang stadhuis en dan direct rechtsaf).

Verslag van het milieucafé van 20 mei 2008

klik hier voor de column van Julius Pasgeld

 

Veilig op de fiets naar het CityDuinpark

Terwijl het totaal aantal verkeersslachtoffers daalt, is in de categorie fietsers een tegengestelde trend waarneembaar. Onlangs vielen in Den Haag zelfs twee fietsdoden kort na elkaar en bijna op dezelfde plek. Beiden kwamen onder een vrachtwagen terecht. Het gevaar zit 'm niet alleen in grote vrachtwagens en ook niet alleen in grote drukte op de weg. Ondanks alle maatregelen tegen de dodehoekproblematiek (zoals de Dobli-spiegel) zijn de problemen nog steeds niet de wereld uit. Wat helpt dan wél?

 

Daan Goedhart van de Fietsersbond vindt het niet zo vreemd dat er meer ongelukken gebeuren. Er komen immers steeds meer vrachtwagens op de weg. Hij pleit voor een andere inrichting van kruispunten. Fietsers moeten niet náást vrachtwagens staan, maar ervóór. En, gezien de hoogte van veel vrachtwagens, liefst zeker drie meter ervoor. Er moeten aparte verkeerslichten voor fietsers zijn die enkele seconden eerder op groen springen dan die voor het autoverkeer.

 

Jan van Heeswijk kan precies vertellen hoe een vrachtwagenchauffeur het verkeer waarneemt. Hij oefent dit beroep namelijk zelf uit. En ook weet hij uit eigen ervaring hoe het is om een fietser dood te rijden. Zo'n tragedie overkwam hem tien jaar geleden. Sindsdien houdt de verkeersveiligheid van fietsers hem bijzonder bezig. Op zich is hij het eens met Goedhart dat fietsers zich een aantal meters vóór vrachtwagens moeten kunnen opstellen, maar daarmee ben je er nog niet. Want die vakken raken vol en dan zwermen fietsers naar alle kanten uit. Hun gedrag is niet altijd voorspelbaar. Voor vrachtwagenchauffeurs is het bijvoorbeeld heel irritant dat ze zo zelden hun hand uitsteken.

 

 

 


Ook D66-raadslid Jan Brink weet wat een vrachtwagenchauffeur vanuit zijn cabine wel en niet ziet. Tijdens een verkeersles op school kreeg hij namelijk de kans dat in de praktijk te ervaren. "Er stonden twee jongens uit m'n klas op de fiets naast en die zag ik niet. Ik ben ervan overtuigd dat ongelukken niet helemaal uit te sluiten zijn, maar goede voorlichting is essentieel."

Brink pleit er al veel langer voor om meer verantwoordelijkheid aan verkeersdeelnemers terug te geven. Met zijn pleidooi om bepaalde verkeerslichten af te schaffen haalde hij de lokale media. De ontwerpgedachte shared space sluit hier wonderwel bij aan. "Tijdens het reces van de raad heb ik me in dit concept verdiept. Het gaat ervan uit dat ruimtes zo worden ingericht dat elke verkeersdeelnemer zelf zijn weg zoekt. Er zijn geen afgescheiden weggedeeltes, geen verkeerslichten of wat dan ook. Daardoor zijn mensen veel alerter en gaat het altijd goed. In onder meer Drachten is dit in praktijk gebracht. Daar wil ik binnenkort eens gaan kijken."


Presentator Stef de Niet - naar eigen zeggen een 'ruige fietser' die roodlichtnegatie niet schuwt - vraagt zich hardop af of de fietsveiligheid in stedenbouwkundige ontwerpen wel een hard criterium is.

Jan Brink vraagt zich ook wel eens af wat de criteria zijn. Kruispunten zijn nogal eens onoverzichtelijk. En 's avonds laat werken de verkeerslichten vaak alleen maar omdat er een paar keer per uur een tram langskomt. Dan is het niet gek dat fietsers door rood rijden.

Daan Goedhart weet het wel zeker: "de fiets is de sluitpost. En door rood rijden is voor fietsers vaak veiliger."

 

 

 

 


Dan is het woord aan de zaal. Bezoeker Niek Heering vraagt, als slechtziende, nadrukkelijk aandacht voor de minder prettige kanten van het gedrag van nogal wat fietsers: fietsen op de stoep, fietsen overal maar neerzetten, zelfs op de witte geleidingsstrepen voor blinden bij stations en dergelijke.

Wil Bianchi veronderstelt dat de vele 30-kilometerzones in Den Haag voor vrachtwagenchauffeurs wel een crime moeten zijn en denkt dat de verkeersveiligheid niet bepaald gediend is bij het moderne systeem van bevoorrading van winkels: geen voorraden meer in de winkel aanhouden, maar just-in-time delivery: constante aanvoer, in principe de hele dag door.

Hans Ruitenberg denkt dat fietsers zich een stuk 'braver' zouden gedragen als de infrastructuur en de afstelling van de verkeerslichten beter op hen afgestemd zouden zijn.

Tot slot meldt Daan Goedhart dat de Fietsersbond a.s. donderdag een Actieprogramma Dode Hoek aan de wethouder van Verkeer, Peter Smit, aanbiedt.


MOGELIJKE MAATREGELEN

Daan Goedhart: "Waarom worden de rechterdeuren van vrachtwagens niet doorzichtig gemaakt?"
Jan van Heemskerk: "Dat is wel eens gedaan maar gebeurt om de één of andere reden niet meer."

Van Heemskerk: "Er bestaan spiegels boven aan de voorruit van de vrachtwagen. Daarmee kun je fietsers zien die vlak voor de wagen staan."

Van Heemskerk: "Onlangs zag ik in Amsterdam een Dobli-spiegel ONDER een verkeerslicht. Zoiets levert zeker veertig procent extra zicht op."
Goedhart, trots: "Dat was een idee van een Fietsersbond-lid."


Over naar het tweede onderwerp: het CityDuinpark. Dit zou ontstaan als twaalf groengebieden in het noorden van Den Haag met elkaar verbonden zouden worden. Julius Pasgeld vindt het maar niks, maar hoe denkt de politiek erover? Eerst mag bedenker Erik Slagt uiteenzetten waarom dat park er zou moeten komen.

Voormalig wethouder Ries Smits, nu CDA-raadslid, is van mening dat Den Haag veel groener moet en kan. 'Niet praten, maar planten!', is zijn motto. Als het college met goede voorstellen komt, zal hij zich daar graag bij aansluiten. Smits ontmoette onlangs een Hagenaar die wegen door groengebieden door tunnels wil leiden. Wat hem daarbij zeer aansprak was dat die Hagenaar daarvoor geen beroep op de gemeente wilde doen, maar zelf fondsen gaat werven.


Erik Slagt
(foto links): "Je moet vaak je leven riskeren om van het ene stuk groen naar het andere te komen. Ik had dit idee in 2003. Ik dacht toen al groot, omdat het ook mensen als wethouder Norder aan zou moeten spreken."

 

 

 


Willem Minderhout, raadslid voor de grootste collegepartij, meldt dat zijn PvdA het CityDuinpark een goed idee vindt dat ze gaat oppakken. Maar dit soort ingrepen is wel heel duur, vandaar dat ze zoveel mogelijk gecombineerd moeten worden met andere werkzaamheden.

 

 

 

 


Er is heus wel geld, vindt Frans van der Steen, directeur van het Haags Milieucentrum. De gemeente heeft 200 miljoen over en geeft heel weinig uit aan groen. En dat terwijl Hagenaars het groen juist heel belangrijk vinden, zo blijkt uit onderzoek. Er zijn een stuk of zes grote knelpunten die aan het CityDuinpark in de weg staan en die kunnen stapsgewijs aangepakt gaan worden. Neem bijvoorbeeld de Nieuwe Parklaan.


Slagt betreurt het dat juist de kleine ingrepen die hij suggereerde niet al gedaan zijn. Een aantal kleinere wegen had omgezet kunnen worden in fiets- en wandelpaden. Als het gaat om landmarks, zoals in Scheveningen, is het niet gauw te gek, maar waarom wordt er in Den Haag verder toch zo klein gedacht? Zelfs Haarlemmermeer heeft meer elan! "Den Haag, steek je nek eens uit!", verzucht hij.


Julius Pasgeld: City-duinpark

Vroeger, toen alles beter was, althans in Den Haag, had je de stad, je had de parken, je had de duinen, je had het strand en je had de zee. In de stad woonde je en werkte je. Je deed er boodschappen en je ging er wel eens uit. Ook waren er vele parken in de stad waar het goed toeven was. Daarnaast had je de duinen. Ook daar struinde je wat af. En dat gold zowel voor mens als dier. Op het strand haalde je een frisse neus. Zo heette dat toen. En als het warm weer was ging je in je badgoed op een handdoek op het zand liggen. En in de zee... zwom je. Maar dan moest het wel erg warm zijn. Zo simpel was het vroeger in Den Haag. Hoe anders is het nu.


Over de stad zwijg ik nu maar even. Dat gezeur over die hoogbouw van Norder begint me de keel uit te hangen. Het is een ieder inmiddels volkomen duidelijk dat Norder Den Haag aan het verkloten is. Daar is nou toch niks meer aan te doen.

Nee. Het gaat vanmiddag over de duinen en de parken. Dat heet nu, zo heb ik begrepen, niet meer duinen en parken maar City-duinpark. Net zoals de KPN vroeger PTT heette en Ziggo ooit Casema was heeft de fusiedrift tussen al wat aan groen in Den Haag na de operatie-Norder overblijft, geleid tot het feit dat duinen nu City-parken heten. En parken City-duinen. Begrijpt u wel? Net zoals de branches in de zakenwereld zich verenigen tot grotere gehelen heb je nu dus ook clusters in de groenbedoening.

Cluster nummer één ontstond uit een fusie tussen de Scheveningse Bosjes, Belvèdere, Westbroekpark, Nieuwe Scheveningse Bosjes, Klein Zwitserland en Hubertuspark. Verder fuseerden de duingebieden Meijendel/Berkheide, Oostduinen/Uilenbos, Waalsdorpervlakte en Meijendel tot cluster nummer twee. En ten slotte smolten Clingendael, Oosterbeek, het Haagse Bos, het Malieveld en de Koekamp ineen tot cluster drie.

Bij elkaar heten de drie clusters nu dus het City-duinpark. Tadaa! Het City-duinpark! Ik zeg het nog maar een keer. Want daar krijg ik geld voor. Van de wethouder van City-marketing, Frits Huffnagel. Dat mag u best weten. Het City-duinpark dus!

En inderdaad, dames en heren. Het werd zo langzamerhand de hoogste tijd om al die armzalige restjes groen in Den Haag maar eens op een hoop te vegen. Om te kijken of er bij elkaar toch nog iets moois overblijft na alle verdichtings- en ontgroeningsoperaties van Norder. En iedere keer, als er weer groen en ruimte verdwijnt voor hoogbouw, mompelt het stadsbestuur eventjes, heel eventjes maar, dat verdwijnend groen elders zal worden gecompenseerd. Zoals nu ook bij de plannen rond Kijkduin. En iedere keer weet men toevallig nog even niet waar die compensatie plaats zal vinden. En vervolgens hoor je er nooit meer wat van. Totdat een of andere milieu-gek heeft uitgerekend dat de gemeente Den Haag nu al 6000 bomen achter is. En daarna hoor je van die achterstand ook nooit meer iets.

Dames en heren. Als het om groen gaat worden we hier in Den Haag bij de neus genomen. Ik bedoel dat serieus. Wanneer we onze duinen gaan incorporeren in een City-duinpark en daar 'accenten gaan leggen op verbindingen ten behoeve van de recreatie' dan weten we toch eigenlijk allemaal wel hoe laat het is.
Te laat.

Wanneer we in Den Haag een terugplantachterstand van 6000 bomen per jaar hebben en dan vervolgens vol trots uitroepen dat het hier een Groene Wereldstad aan Zee is vol recreatieve en ecologische schakels tussen de parken, dan weten we toch eigenlijk allemaal wel dat we genaaid worden.
Nog even en dan hebben we geen strand meer maar worden we verwend met een prachtige City-zandbak. Compleet met ecologische City-luchtbruggen voor schele zeemeeuwen en City-ecopassages voor depressieve alikruken. Nog even en dan fuseren we alle druppels uit de zee voor Den Haag tot één grote, hautaine City-waterwereld met City-roetsjbanen voor gehandicapte bruinvissen en City-piratenschepen voor te jong geboren makrelen.

Dames en heren, Laat de zee de zee.
Laat de duinen nou gewoon de duinen.
En laat de parken de parken.

Dan weten al die beesten vanzelf wel wat goed voor ze is.

 

Bel voor informatie over de volgende Derde Dinsdag:
(070) 30 50 286

 


 

Agenda

Zin in een dagje uit?

Hier ziet u wat er de komende weken in Den Haag en omstreken op natuur- en milieugebied te doen is

 
  Branding

 

Neem een gratis abonnement op Branding, hét Haagse tijdschrift voor natuur en milieu, of klik hier voor de elektronische versie.