16 juni 2003
Haagse primeur: een officiershotel met helikopterdak?

Het zal je maar gebeuren: zit je lekker wat te drinken in Grand Café Dudok, word je ineens opgezadeld met de taak een hotel met helikopterdak door het gemeentebestuur te loodsen. Het overkwam Cees de Jager, raadslid voor de Politieke Partij Scheveningen, op De DerDe DinsDag in DuDok op 16 juni. De Jager was aangeschoven bij de discussie over de verplaatsing van een militair helikopterplatform, dat moet wijken voor een officiershotel. Op zich geen al te schokkend feit, ware het niet dat de geplande locatie vlakbij Meijendel ligt.

En daar huist onder meer de grootste nachtegalenpopulatie van Nederland, zo wist Frederik Hoogerhoud van de Haagse Vogelbescherming te vertellen. Die nachtegalen en ook andere vogels worden compleet van hun nest geblazen als er helikopters komen overvliegen. Om nog maar te zwijgen over hun uitstekende gehoor. Die helikopters vormen een enorme verstoring. Hoogerhoud vindt de verplaatsing van het helikopterplatform naar juist deze plek dan ook te gek voor woorden.

Anton Claassens, raadslid voor GroenLinks in de gemeente Wassenaar (we hebben het hier over Wassenaars grondgebied), heeft nog steeds geen spijt dat hij vóór de bouwvergunning heeft gestemd. Hij vindt het nog steeds van groot belang dat verdachten door de lucht kunnen worden aangevoerd naar het Internationaal Strafhof, dat op het terrein van de Alexanderkazerne gehuisvest zal worden (in eerste instantie zullen de helikopters vooral generaals vervoeren, voorzover die niet wegbezuinigd worden). Hij weet nauwelijks andere goede plekken voor het heliplatform, maar moet toegeven dat de gemeente Wassenaar daar ook niet echt naar gezocht heeft. Het antwoord op de vraag waarom het platform verplaatst moet worden, terwijl het nu dichter bij de kazerne ligt dan in de nieuwe situatie, blijft onbeantwoord. Het moet weg omdat er een hotel komt, maar waarom moet dat hotel nu juist dáár komen?
Cees de Jager weet het ook niet. Het gaat om een terrein van Defensie, Defensie wil dat hotel, en de Haagse gemeenteraad is niet om toestemming gevraagd.
Hoogerhoud is duidelijk: die toestemming had ook nooit gegeven mogen worden, want een helikopterplatform zo dicht bij Meijendel is in strijd met de Vogelwet. En hij heeft een oplossing ook: met een heliplatform op het dak van het nieuwe hotel worden twee vliegen in één klap geslagen. Cees de Jager kan een voorstel gaan schrijven.

Onkruid kan hinderlijk zijn. Chemische bestrijdingsmiddelen ook. Vanaf welk punt is het middel erger dan de kwaal? En er zijn toch goede alternatieven? Daarover werd gepraat met Henk Bos, oud-directeur van de Haagse Plantsoenendienst, die in zijn lange carrière zowel de introductie als het afzien van chemische bestrijdingsmiddelen heeft meegemaakt. De aanleiding was dat de gemeente Den Haag in het concept-Groen Beleidsplan de gedachte opwerpt om weer te gaan spuiten.
Bos vertelt dat hij al in 1947 betrokken is geweest bij onderzoek naar milieu-effecten van bestrijdingsmiddelen. In 1980 deed de Plantsoenendienst een rapport het licht zien, met als uitgangspunt dat de medewerkers zo weinig mogelijk gif moesten spuiten als ze durfden. Riskante situaties moeten natuurlijk worden aangepakt (zoals trottoirs die glad worden, zodat oude mensen kunnen vallen), maar heus niet overal hoeft (al) het onkruid te worden aangepakt. Je moet steeds goed voor ogen houden welk onderhoudsniveau je wilt hebben. Voor Bos is dat wenselijke onderhoudsniveau maatgevend voor de beslissing om al dan niet gif te gaan spuiten; níet het budget, hoewel handmatige of mechanische onkruidverwijdering per definitie duurder is.
Dat kan Antoon Claassens beamen. Tot zijn grote verdriet maakt 'zijn' gemeente Wassenaar gebruik van chemische bestrijdingsmiddelen. De gemeente is hiertoe begin jaren '90 overgegaan uit kostenbesparing. Maar volgens Claassens leveren die middelen gevaar op voor dieren en kinderen.
Bos vindt dat een gemeente die besluit chemische middelen te gaan gebruiken, dit goed moet kunnen motiveren. Als burgers er niet op kunnen vertrouwen dat het veilig is, moet een gemeente het niet doen. En hij wil dat de wethouders Smits en Stolte best persoonlijk vertellen als ze hem om advies zouden vragen.

Een ander duivels dilemma is de vraag of je woningen zoveel mogelijk moet renoveren, dan wel of sloop en vervangende nieuwbouw de voorkeur verdient. Aanleiding was de beslissing van woningbouwvereniging Vestia om 106 woningen in de wijk Rustenburg-Oostbroek te gaan slopen, terwijl eerder was besloten woningen samen te voegen en ze te renoveren.
Directeur Rob van Eijkeren van Vestia Zuid-Oost (rechts op de foto, naast presentator Gerard van den IJssel) vindt zijn besluit goed te verdedigen. Juist omdat duurzaamheid voor Vestia belangrijk is, is een investering in renovatie op termijn onverantwoord. De woningen zijn klein en zeer gehorig.

Bouw- en energiedeskundige Frans de Haas (links op de foto) heeft begrip voor het dilemma waar Van Eijkeren voor staat. Hoewel sloop en nieuwbouw per definitie slechter voor het milieu is dan renovatie - zelfs als je een woning stript tot op het casco is dat nog beter voor het milieu dan sloop - moet een coöperatie vijftig jaar vooruitkijken, en mensen stellen nu eenmaal steeds hogere eisen aan woningen.
Rinus de Pater van de bewonersorganisatie (rechts op de foto) wil Vestia houden aan het wijkplan, waarin over samenvoeging en renovatie gesproken wordt. Maar met nieuwbouw die zich goed voegt in het straatbeeld van de wijk zou hij ook nog wel kunnen leven.
Van Eijkeren wil nog even gezegd hebben dat financiële overwegingen hier voor Vestia geen rol spelen: door niet te renoveren loopt zijn bedrijf zelfs duurzaamheidssubsidies mis.

Hoe Julius Pasgeld denkt over chemische bestrijdingsmiddelen en wentelwieken wordt al snel duidelijk uit zijn onderstaande onheilsprofetie, waarvoor hij zich waarschijnlijk heeft laten inspireren door de onwelriekende walmen die opstijgen uit de scheikundedoos van Pasgeld Junior.

De DerDe DinsDag in DuDok werd deze zeventiende juni welluidend omlijst door Pepijn 't Hart en Rempe Kooij, optredend onder de toepasselijke naam Clean.

Onheilsprofeet

Als je het goed bekijkt is Den Haag een complete stad aan het worden. Met alles erop en eraan. We hebben toerisme, internationale gerechtshoven, een behoorlijke tweedeling en een aanzienlijk aantal thuislozen. We krijgen weldra een tramtunnel, een voetbalstadion, een helicopterplatform, chemische onkruidbestrijdingsmiddelen, verkeersindigestie en de sociale builenpest.
Het enige dat eigenlijk nog ontbreekt is een onheilsprofeet. Een degelijke, ouderwetse onheilsprofeet.
Dames en heren, mag ik zo vrij zijn voor de komende paar minuten in deze vacature te voorzien?
Wee u, burgers van Den Haag. Rampspoed, lamentatie en deploratie zal uw deel zijn. Wie zal het stadsbestuur niet vrezen? De wethouders zullen hunne fiolen uitgieten over de zichzelf verheerlijkende stad Den Haag. En hun fiolen zullen vol zijn van chemische onkruidbestrijdingsmiddelen waarmee de eerder beproefde, milieuvriendelijke verstuiving vervangen zal worden. Straten zullen helder zijn, smetteloos en blinkend schoon, de stad zal van goud zijn, zijnde zuiver glas gelijk. Maar het zal slechts klatergoud zijn. Een klatergoude schijn waarmee Den Haag zich definitief afkeert van het streven naar de werkelijke heerlijkheid der volkeren. Het zal zijn alsof Den Haag definitief ten onder gaat aan gemakzucht en winstbejag. De Satan zelve zal in de gedaante van Alkyl-dimetyl-benzyl-ammoniumchloride doordringen tot in de grondvesten van de stad en daar zijn verwoestende werk op zijn gemak kunnen afmaken.
Maar het zal niet alleen in de gore diepten, de afgronden en de krochten van Den Haag zijn dat de Demon zijn werk voltooit.
Ook hoog in de lucht zal de Boze steeds frequenter verschijnen in de vorm van 666 heftig klapwiekende draken, zijnde afsplitsingen van Het Beest, ook wel helicopters genaamd.
En zo, burgers van Den Haag, zag ik ook een engel in de gedaante van wethouder Ries Smit, staande in der zon: en hij riep met een grote stem, zeggende tot al die helicopters die in het midden des hemels vlogen: Komt herwaarts uit alle delen van de aarde en vergadert u op het grote platform dat Den Haag voor u allen heeft ingericht. En het was een hels lawijt dat alle Hagenaars horende en ziende verging en het lawijt wekte de toorn der inwoners want het was slechts aan 144.000 uitverkorenen op aarde om gebruik te maken van deze helse, vliegende tuigen met hunne verspestende stanken rondom. Wilden de Hagenaars zelf in aanmerking komen voor vervoer per helicopter dan dienden zij zichzelve eerst deerlijk te verminken door bijvoorbeeld per automobiel in de vangrail te geraken of aan zichzelve een acute hartaanval op te wekken. Deshalve was de vanzelfsprekendheid waarmee de gezonde uitverkorenen bezit namen van deze ronkende wentelmachines sommigen een gruwel. Gelijk het hen een gruwel was dat derzelven, waaronder mevrouw Paay, de laatste restjes van de gaven van het koninkrijk Gods, in de vorm van enorme hoeveelheden kerosine, aan het opsouperen waren om naar de kapper te gaan. Opdat zij tijdens het allerlaatste oordeel deze keer wellicht niet uitverkoren zouden worden maar er dan tenminste toch netjes bij zouden zitten.
En weer anderen riepen: Heilig, heilig, heilig is de helicopter met zijne machtige rotors en ranke vleugelen. En zij aanbaden de gevleugelde draak alsof zij zelf de hemel, de aarde, de zee, en de fonteinen der wateren hadden geschapen.
Want, zo redeneerden velen: Wat is er toch verkeerd aan smetteloze straten en een stad van zuiver glas en goud? Een stad met wentelende helicopterwieken erboven zoals ooit de klapwiekende vogelen boven het veld? Wat kan er toch verkeerd zijn aan vooruitgang en ontwikkeling?
Burgers van Den Haag! Hoort mij aan! Laat mij u uit onwetendheid wekken door vermaning! Laat mij degenen die in onreine begeerlijkheid naar het vlees wandelen… laat mij de wankelmoedigen die zichzelf behagen… laat mij de onvaste zielen die het hart verloren hebben aan winstbejag en ijverzucht.. waarschuwen voor het loon der ongerechtigheid. Voor de vlekken en smetten der verlokking.
Want de hond zal wederkeren tot zijn eigen braaksel en de gewassene zeug zal wederkeren tot het slijk.
Laat u dat gezegd zijn.