De Derde Dinsdag, het milieucafé van Den Haag

Duurzame vis in het milieucafé van 18 maart

Op dinsdag 18 maart staat milieucafé De Derde Dinsdag in het teken van duurzame vis: een onderwerp waarover de laatste tijd veel gepraat en geschreven wordt.
De discussie zal voor een belangrijk deel gaan over de vraag wat duurzame visserij voor Scheveningen kan betekenen. Tom Pitstra van het Haags Milieucentrum zal hierover een inleiding houden.

Na een presentatie door de Stichting De Noordzee gaat de eerste discussieronde van start, met aan tafel een vertegenwoordiger van de Stichting De Noordzee, Maarten Mens van de Nederlandse Visdetailhandel (VNV) en Tom Pitstra van het HMC.

Na een presentatie over het MSC-keurmerk (voor duurzame visserij) en de staand-wantvisserij volgt een discussie tussen een vertegenwoordiger van het Marine Stewardship Council (MSC), de staand-wantvissers Rems Kramer en Arjan Korving en vertegenwoordigers van enkele politieke partijen. Onder deze laatsten in elk geval Hiek van Driel van de SP en Evert de Niet van de ChristenUnie-SGP.

Verslag van het milieucafé op 19 februari 2008

klik hier voor de column van Julius Pasgeld

Bomen over bomen en horizontaal groen

Vorige week stelde het Haagse college van B&W de nieuwe bomennota vast, de leidraad voor het Haagse boombeleid in de komende tien jaar. De nota beperkt zich tot de straatbomen, die (door een andere definitie) met een kleine 30.000 in aantal zijn toegenomen. Wethouder Rabin Baldewsingh was maar al te zeer bereid om in het milieucafé toe te lichten waarom de titel 'Kiezen voor kwaliteit en diversiteit' zo goed gekozen is.

"Investeren in kwaliteit is me een lief ding waard", vertelt de wethouder, die en passant ook zijn persoonlijke betrokkenheid vanuit een spirituele overtuiging toelicht. "Zonder de natuur zou de mens niet kunnen bestaan. Sterker nog, de mens en de natuur zijn één en dezelfde entiteit". "We willen inzetten op behoud en verzorging van de Haagse straatbomen. Het gaat me niet zozeer om méér bomen, maar om een grotere diversiteit en meer groen in de beleving van de openbare ruimte. Dat kan ook vertikaal groen zijn, zoals klimop, en denk ook aan groene daken. "

De 'boomarme wijken' worden door het college niet vergeten. "In wijken als Rustenburg-Oostbroek en Laak wil ik groen toevoegen. Volgende maand worden er bloesembomen geplant in de Brandstraat. Er is natuurlijk niet overal evenveel ruimte, maar we moeten het willen doen."

Bloesembomen komen niet alleen in de Brandstraat, als het aan B&W ligt. In de nota ligt een sterk accent op bloeiende bomen, fruitbomen en zelfs palmen. Wethouder Baldewsingh wijst op zijn exotische inborst als die voorkeur voor palmen ter discussie wordt gesteld. "Ze passen bij een diverse stad als Den Haag", vindt hij. "Ik weet nog niet waar ze geplaatst zullen worden, maar er bestaan soorten die bestand zijn tot temperaturen tot vijf graden onder nul, dus het is mogelijk."

Voor Bas Steenks van de Algemene Vereniging voor Natuurbescherming (AVN) hoeven die palmen niet zo nodig ("ik zie er de meerwaarde niet van"). Wat hij belangrijker vindt is dat er voldoende geld komt om de ambities uit de nota waar te maken. "Vaak zien we als bomen om wat voor reden dan ook verdwijnen dat er niet of pas veel later herplant plaatsvindt. Als reden wordt dan opgegeven dat er onvoldoende budget is."

Baldewsingh kent het probleem. "We hebben een achterstand van vijfduizend bomen. Dat was niet nodig geweest, maar die is er. Het is me een lief ding waard die in 2010 ingelopen te hebben. Maar dat is natuurlijk niet alleen aan mij… De gemeenteraad heeft onlangs het voorstel van GroenLinks voor een Groenfonds aangenomen. Ik kan me zo voorstellen dat er een koppeling komt tussen het Bomenfonds en het Groenfonds, zodat er meer geld beschikbaar komt."

Geert van Poelgeest van het Haags Milieucentrum suggereert dat er een soort éénprocentsregeling in het leven geroepen wordt zoals die voor kunstwerken geldt. Bouwers zouden dan één procent aan groen moeten besteden. De wethouder neemt het idee in dank aan.

Clara Visser van de AVN en de Bomencommissie Vogelwijk vindt het natuurlijk prima als er bomen bijgeplant worden, maar ze wijst op het belang van oudere bomen. Die hebben een veel grotere ecologische en belevingswaarde dan jonge. "Veel bomen krijgen in Den Haag niet de kans om oud te worden", merkt ze op. "Wat is de ambitie op dat vlak?" "Ik denk toch echt dat Den Haag het goed doet", luidt het antwoord van de wethouder. "Het zou wel eens leuk zijn om uit te zoeken hoe de leeftijdsverdeling van bomen in de verschillende steden is."

In de zaal is de betrokkenheid bij de Haagse bomen al niet minder groot dan achter de tafel. "Gaat de nota ook over bomen in voortuinen?", wil een bezoeker weten. "Dat niet", aldus Baldewsingh, "maar daar houden we ons wel mee bezig. Ik erger me aan betegelde voortuinen en wil bewoners stimuleren die groen in te richten. Daarom krijgen bewoners van nieuwbouwwoningen van mij een boom voor in hun voortuin. Dat wordt betaald vanuit de pot Een miljoen voor groen.

Een andere bezoeker vindt die uitheemse bomen maar niks. Die hebben geen ecologische waarde. Voor de wethouder is de sfeer die ze uitstralen echter belangrijker. "We moeten naar een soort sociale structuurvisie toe. De openbare ruimte moet gewoon gezelliger worden."

Ecozones
Hiervandaan is het maar een kleine stap naar het volgende onderwerp: ecologische verbindingszones. In ecologische verbindingen spelen bomen ook een belangrijke rol, maar dat geldt eveneens voor bosschages, waterlopen en noem maar op. Eigenlijk heeft alleen het strand een zeer geringe ecologische waarde, wat in de discussie een belangrijke rol zal spelen.

Geert van Poelgeest van het Haags Milieucentrum bijt het spits af. "Er liggen op Haags grondgebied maar liefst twee gebieden die op grond van internationale regels - Natura 2000 - beschermd moeten worden: de Oostduinen en de Westduinen. Tussen die twee ligt een enorm gat. Daar vindt geen uitwisseling plaats. Dat gat wordt met deze nota niet gedicht. Dat lijkt me dé opgave voor de komende tien jaar."

Gemeenteambtenaar Chris Schaapman (van de afdeling Stedelijke Structuren van DSB) erkent het probleem en de zwaarte van de opgave. "Via het strand is die verbinding niet te realiseren. De enige weg is eromheen, via de Haagse Beek. Maar daar vormt het Verhulstplein dan weer een enorm knelpunt. Omdat het Verhulstplein deel uitmaakt van de 'Lijn 11-zone' in de Structuurvisie, bestaat de mogelijkheid om aan te sluiten bij bepaalde ontwikkelingen daar. We houden goed in de gaten of we de ecologische verbinding parallel aan die ontwikkelingen kunnen versterken."

Chrit van Ewijk van de IVN is daar nogal sceptisch over. "Die ruimtelijke planners houden zich helemaal niet bezig met de bescherming van de zandhagedis en dergelijke. En jouw ambtenaren ben ik nog nooit tegengekomen op bijeenkomsten."

Schaapman, lachend: "Misschien moet ik ze eens aan je voorstellen."
"We zouden graag die verbinding 'in de eerste lijn' realiseren, pal langs de kust, maar dat lukt gewoon niet. Daar liggen de Boulevard, Scheveningen-Dorp en Scheveningen-Haven. Daarom kiezen we voor de 'tweede lijn', langs de Haagse Beek, al ben ik met jullie eens dat dat minder optimaal is."

Kees Fokkens van de KNNV meldt dat een werkgroep van de Stichting Duinbehoud werkt aan een voorstel tot ontsnippering van de Natura 2000-gebieden langs de Nederlandse kust.
Het laatste woord over dit onderwerp is dus zeker nog niet gesproken.

Het volgende milieucafé is op dinsdag 18 maart, en heeft als onderwerp Duurzame vis.

Julius Pasgeld: Een verkeerscirculatieplan voor dieren

Het was natuurlijk reuze verschrikkelijk toen die bomen aan de Segboeklaan werden gekapt. Maar ja. Zo gaat het tegenwoordig in Den Haag. Het stadsbestuur luistert wel naar de bevolking. Heel goed zelfs. En dan maken ze daarna andere keuzes. Het blijft een wat eigenaardige opvatting van democratie.

Die bomen aan de Segbroeklaan bleken deel uit te maken van een ecologische verbindingszone. Voor vleermuizen. Die staken, voordat er gekapt was, over de kruinen van de bomen de Segbroeklaan over. Ik moet eerlijk zeggen, dat ik het niet zo erg vind, dat dat nou niet meer kan. Want ik zat daar toch wel een beetje over in de zenuwen. Ik dacht steeds: Dat moeten jullie niet doen, jongens! Het is daar aan de overkant veel te gevaarlijk voor jullie.

En dan nog. Dan ben je veilig aan de overkant van de Segbroeklaan en dan krijg je de Laan van Meerdervoort ineens weer. Nou, daar staan heus geen bomen meer waar je over de kruinen heen verder kan. Maar dan nog. Stel dat het lukt. Wat heb je dan in godsnaam in het centrum van Den Haag te zoeken? Het nachtleven? Na al die moeite die jullie hebben gedaan? Kom nou toch.

Nee, als ik vleermuis was zou ik lekker in de duinen blijven. Of met een grote boog om Den Haag heen gaan. Die goeie raad geldt trouwens voor meer levende wezens. Een eind verderop steken straks honderden, wat zeg ik, duizenden padden de Sportlaan weer over. Opnieuw denk ik: jongens, niet doehoen! Oké. Als ze het er levend afbrengen kunnen ze via de sportvelden naar Wapendal. Maar dan is het nog een flink eind naar het eerstvolgende stukje groen. En dat is de begraafplaats Oud Eik en Duinen. Alsof dat zo gezellig is voor padden. Nee. Dat zou nou juist weer iets voor die vleermuizen zijn. Maar niet voor padden toch? Die kunnen beter naar het Zuiderpark. Maar na het Zuiderpark springen ze zich ongans om Overvoorde in Rijswijk te bereiken. Blijf toch lekker in de duinen! Of loop om via Solleveld!

Ecologische zones, dames en heren. Het is zoiets als een verkeerscirculatieplan voor dieren. Daar komt ook nooit wat van terecht. Het begeleiden van de paddentrek op drukke punten op de Sportlaan, of het instellen van een begeleidingsroute voor vleermuizen via radarposten op de torens van de Houtrustkerk, de Betlehemkerk en de Maranathakerk lijkt me eerlijk gezegd toch ook geen oplossing. Voor je het weet heb je dan oversteekplaatsen voor mieren op het Savornin Lohmanplein. Of staan ze te zwaaien met van die grote landingsborden op invliegroutes voor de grauwe boompieper.

Daarom stel ik het volgende voor: Tegen de tijd, dat al die beesten gehoor geven aan die wonderlijke drang om Den Haag binnen te trekken vormen we allemaal een kilometerslang cordon sanitaire op de lijn Machiel Vrijenhoeklaan, Sportlaan, Laan van Poot. Daar steken we dan gedurende drie lenteweken onafgebroken rotjes en vuurpijlen af. Met hagel schieten we op vossen, eenden en andere beesten die toch dichterbij durven komen. Kleine landmijntjes, die om de 50 centimeter op de markatiegrens worden ingegraven, ontploffen zodra er zich zelfs maar een regenworm roert. En zo, dames en heren, zullen wij de fauna in de duinen wel afleren om zich op weg naar Den Haag te begeven.

Het is voor hun eigen bestwil. En als het dan een enkele vleermuis, een pad of een andere onverlaat toch nog lukt om door het cordon heen te breken moet-ie het zelf maar weten. We hebben ze dan in ieder geval gewaarschuwd.

Bel voor informatie over de volgende Derde Dinsdag:
(070) 30 50 286

Agenda


	Branding

Neem een gratis abonnement op Branding, hét Haagse tijdschrift voor natuur en milieu, of klik hier voor de elektronische versie.