15 april 2003
Het Lange Voorhout: uiterlijk 2006 een allee met allure

Op de DerDe DinsDag in DuDok van 15 april waren maar liefst twee wethouders te gast: Bruno Bruins (onder meer Verkeer) en Wilbert Stolte (onder meer Leefbaarheid). Zo konden zij uit de eerste hand vernemen hoe columnist Julius Pasgeld het plan opperde om alle gemeenteambtenaren - in navolging van de gemeentesecretaris - naar Bali te sturen om zichzelf te ontdekken. En wat hem betreft hoeven ze niet terug te keren op hun post.
Over naar een ander idyllisch plekje: het Lange Voorhout, dat momenteel wegens de veiligheidsmaatregelen rond de Amerikaanse ambassade grotendeels autovrij is. Ook Bruno Bruins moest toegeven dat het er zo een stuk beter uitziet. Is het autovrij maken van het middendeel niet een heel goed idee, wilde presentator Hans Pars van hem weten.
Daarvan zou iets moois gemaakt kunnen worden, beaamde Bruins. Je zou het mooi kunnen bestraten, er lunchconcerten kunnen organiseren, wat meer aandacht schenken aan het aanbieden van geloofsbrieven van ambassadeurs aan de Koningin, en wat al niet meer. Dat komt de uitstraling van Den Haag ten goede. Maar er moeten alternatieven komen voor de 102 parkeerplaatsen die dan verdwijnen.
Niek Roozenburg (raadslid van GroenLinks) ziet voldoende mogelijkheden. Zo wordt de parkeergarage van het ministerie van Financiën nauwelijks benut, en zouden andere parkeergarages ook na sluiting van de kantoren kunnen openblijven.
Bruins' gedachten gaan dezelfde richting uit. Volgens hem zouden veel ondenemers aan het Voorhout hun auto liever in een parkeergarage zetten, maar daar is maar een beperkt aantal plekken voor vergunninghouders. Die plekken zouden er moeten komen, zodat er op het Voorhout meer ruimte komt voor kortparkeren. Daaraan zal toch altijd behoefte blijven. Bruins is in gesprek met de exploitanten van de garages van de Hoge Raad en de Raad van State om te proberen de toegankelijkheid daarvan te vergroten. Wat hem betreft is een autovrij middendeel van het Lange Voorhout nog deze raadsperiode een feit.

Het openbaar bestuur is sinds een aantal jaren erg geporteerd van competitie. Zo wordt er veel gedaan aan benchmarking, een techniek om de prestaties van verschillende organen met elkaar te vergelijken. Het idee is dat 'best practices' op grote schaal navolging kunnen vinden.
Vanuit deze optiek had DDD de Leidse wethouder Rogier van der Sande uitgenodigd om iets te vertellen over het succes van de GFT-inzameling in zijn gemeente. Het huishoudelijk afval wordt er voor 85% gescheiden. Ongeveer de helft hiervan wordt gescheiden opgehaald aan huis, de andere helft via wijkcontainers. In de binnenstad zijn ondergrondse containers voor groente-, fruit- en tuinafval. En met uitzondering van die GFT-scheiding in de binnenstad is de gescheiden inzameling rendabel. En ook nog eens beter voor het milieu.
Of GFT-scheiding inderdaad beter is voor het milieu wordt door de Haagse wethouder Wilbert Stolte betwijfeld, op gezag van recente cijfers van het afvaloverlegorgaan. Maar gescheiden inzamelen blijft goed, om twee redenen: vanwege het gebrek aan verbrandingscapaciteit en vanwege het principe. Overigens een principe dat in bepaalde wijken nauwelijks ingang heeft gevonden. Om de 'teringzooi' in bijvoorbeeld de Schilderswijk het hoofd te bieden, speelt Stolte daarom met een andere gedachte. Onder de werktitel 'woensdag vuildag' zou in de Schilderswijk op woensdag al het vuil - gewoon huisvuil, GFT, grofvuil e.d. - aan de stoeprand gezet kunnen worden, dat dan in één keer wordt opgehaald. Harde voorwaarde is wel dat de wijk dan de rest van de week van afval verschoond blijft. En in één moeite door presenteerde Stolte een ander idee: het verwijderen van de palen van de chemobushaltes. Bij die palen worden nogal eens uitermate giftige stoffen neergezet, zoals accu's.
De Haagse wethouder bezwoer presentator Stef de Niet dat de gemeente heel wat energie steekt in handhaving. Maar het zou allemaal veel gemakkelijker gaan als Nederlandse gemeenten over het instrument van de bestuurlijke boete konden beschikken: dat wil zeggen dat de salarissen van de handhavers uit de opbrengsten van de boeten betaald kunnen worden, in plaats dat deze moeten worden afgedragen aan het Rijk.

En toen was het alweer pauze, en kreeg zangeres Femke Japing alle gelegenheid om het opperwezen luidkeels tot schenking van een Mercedes Benz te bewegen. Dat werd haar door het milieuminnende publiek echter in het geheel niet kwalijk genomen, betoverd als het was door de messcherpe samenzang van Femke en haar zussen Edda en Anneloes.

Na de pauze was de microfoon voor de Haagse PvdA'er Marko Fehres, die de gasten opriep om kandidaten te stellen voor de Jan Tomeij-prijs. Deze milieuprijs wordt jaarlijks uitgereikt aan een Haagse burger of instelling die zich bijzonder verdienstelijk heeft gemaakt voor het milieu. De wisseltrofee is inmiddels al meer dan tienmaal uitgereikt, onder meer aan de Milieuwerkplaats Boekhorststraat, de Stichting Gered Gereedschap, de Haagse Windmolenvereniging, de Milieuwerkgroep Laak, kringloopwinkel Oase en ecologische woongemeenschap De Waterspin.
Ter plekke werd door presentator Hans Pars Janneke van Beuzekom genomineerd, die onmiddellijk gesteund werd door Niek Roozenburg. Stef de Niet droeg daarop directeur van het Haags Milieucentrum Frans van der Steen voor. Heeft u een beter idee of wilt u een van beide genomineerden steunen? Mail dan vóór 3 mei naar sabinehorree@derobijn.nl